Cześć, jestem Pyrek!

Moja historia

To nie jest szczęśliwa matematyka.

Większość mojego życia minęła tutaj, między boksami a biurem, między miską a smyczą. Trafiłem tu jako młody pies. Hałas mnie przerastał. Szczekanie, kroki na betonie, otwierane drzwi, wózki z karmą. Po kilku tygodniach pracownicy zauważyli, że w boksie się duszę. Przenieśli mnie do biura i tam zostałem na lata. Wiele psów przyszło i wyszło. Niektóre po tygodniu, inne po miesiącu. Patrzyłem, jak idą do swoich nowych domów i cieszyłem się dla nich. Ale moja smycz wciąż wisiała na tym samym haku.

Jaki jestem

Jestem mały, ale nie cichy. Kiedy moi opiekunowie wracają z lunchu, podnoszę głowę i merdam ogonem tak, że całe biuro to widzi. Kiedy ktoś sięga po przysmak, jestem już przy nogach, zanim zdąży wyjąć rękę z kieszeni. Kiedy ktoś usiądzie na podłodze, podchodzę i opieram się o niego całym swoim ciałem, jakbym chciał powiedzieć “zostań trochę dłużej”.

Mam też swoje strachy. Nowych ludzi czasem traktuję ostrożnie, zwłaszcza mężczyzn. Długo trwało, zanim zaufałem Miłoszowi, jednemu z wolontariuszy. Teraz wiem, że nie każdy duży głos oznacza coś złego. Niektóre głosy są spokojne. Tych szukam. Z innymi psami bywa różnie. Z samcami się nie dogaduję, nie udawajmy, że jest inaczej. Ze spokojną, stabilną suczką to inna historia. W mieszkaniu jestem czysty, nie załatwiam się w środku. Mam swoje nawyki.

Lubię ciepło. Kiedy ktoś owinie mnie kocem, zamykam oczy i robię się bardzo, bardzo malutki. Wtedy czuję się jak prawdziwy pies, taki, który ma swój dom.

Mój wymarzony dom

Nie marzę o ogrodach ani o długich biegach. Marzę o przedpokoju, w którym czeka moja smycz. O kuchni, w której pachnie obiadem. O fotelu, na którym wieczorem mogę się zwinąć i posłuchać, jak mój człowiek oddycha. Najlepiej dogaduję się z kobietami i ze spokojnymi mężczyznami. Pasuję do osoby, która lubi swój własny rytm i nie szuka psa-zabawki. Jeśli masz psa, niech to będzie zrównoważona suczka.

Mam jedenaście lat. Wiem, co to ma znaczyć w schroniskowej arytmetyce. Ale nie czuję się stary.

Może z Tobą? ↓ Napisz do schroniska